Overgenomen uit het clubblad van de NVSWH, april 2017, jaargang 41 nr. 1.

Voorwoord door de voorzitter:

Ik zal u het meeste uit dit voorwoord besparen, is namelijk te lezen op de website van de NVSWH.
Wel een stukje citeren, wat toch naderhand heel belangrijk blijkt te zijn.

“Citaat:”
Een van de knelpunten is het naast zich neerleggen van de voorwaarden zoals geformuleerd in de koopcontracten door enkele leden. Het gaat hier niet om wat zijdelings grensoverschrijdend gedrag, maar om handelen dat rechtstreeks indruist tegen de basisgedachte van de gecentraliseerde fokkerij. Moet er gereageerd worden? Moet er juridisch gereageerd worden? Hoever kunnen we daarin gaan?
Hoeveel mag dit kosten? Hoe hard spelen we? In het verslag van de ALV kunnen jullie hier meer over lezen. We namen de besluiten/adviezen van de ALV mee als bestuur en onderzoeken momenteel op welke en meest verantwoorde wijze wij ons recht kunnen halen.
“Einde Citaat”

Tot zover dit stukje. Nu wat er besproken is op de ALV gehouden op 18-02-2017 over dit onderwerp. Aanwezig 26 leden, 6 introducé(e)

Koopcontracten.

K. van der Geer geeft een uiteenzetting aan de hand van een PowerPoint over problemen met het koopcontract. Het handelt zich om fokkerij zonder medeweten van het bestuur met een niet goedgekeurde combinatie en het verkopen/herplaatsen van een Saarlooswolfhond aan/bij derden (niet leden) zonder medeweten van de vereniging. Dit zijn beide situaties die tegen de clausules in het koopcontract ingaan. Nadat de situatie uitgelegd en verduidelijkt is komt er een discussie op gang over hoe te handelen in de genoemde situaties. De tendens: De koopcontracten mogen duidelijker, waterdichter en vriendelijker zoals de totale inter-sociale sfeer, binnen de vereniging tussen leden, en leden en bestuur, vriendelijker mag. Dit neemt niet weg dat er tegen de koopcontracten (goed of niet goed) in gehandeld is in de desbetreffende situaties. Je maakt bepaalde afspraken met elkaar en daar dien je je aan te houden. Dit is gewoon fatsoenlijk gedrag, dat zijn normen en waarden!

Als er dan problemen zijn of je loopt ergens tegen aan, dan ga je met elkaar in gesprek. De intentie is toch uit liefde voor het ras samenwerken. Maar op goede wil enkel draait het niet, dus zal je met elkaar een contract af moeten sluiten. Welke stappen dient het bestuur te nemen uit naam van de leden. In grote lijnen heerst toch wel het idee dat er nu wel eens een keer gehandeld mag worden. Er is contractbreuk gepleegd en dat hoort gewoon niet. En of je nu boete of pups opeist of leden royeert, iets moet gedaan worden.

In het geval van fokken buiten de vereniging en het centrale fokbeleid mag het bestuur een zaak opstarten, bij voorkeur via arbitragerecht i.v.m. met de kosten van een reguliere rechtszaak. Het bestuur vraagt het vertrouwen van de vergadering om in dergelijke zaken, naar eigen inzicht te mogen handelen. Natuurlijk zal het bestuur altijd zorgen voor een goede verslaggeving naar de leden toe. Indien het bestuur de reglementen toepast betreffende beëindigen/royeren lidmaatschap van leden die tegen de contracten in handelen, krijgen die leden altijd de kans zich op de eerstvolgende algemenen ledenvergadering te verweren tegen die besluiten.

Uitslag stemming over hoe te handelen:
Rechtszaak: 12 stemmen voor
Arbitrage: 16 stemmen voor
Keuze bij het bestuur laten: 23 stemmen voor

Opmerking mijnerzijds:
Ik mag aannemen dat de brief geschreven door dit betreffende lid is voorgelezen aan de leden tijdens de ALV. Deze brief bevat het hoe en waarom dit lid tot deze stap is overgegaan.
Deze opmerking omdat het bestuur altijd zal zorgen voor een goede verslaggeving naar de leden toe.
Ik heb hartelijk moeten lachen om de uitspraak over fatsoenlijk gedrag en vooral om de woorden normen en waarden. Hoe durft dit bestuur hierover te praten, dom, dommer, domst zullen we maar zeggen.

Nu het vervolg, ook overgenomen uit het clubblad van de NVSWH, april 2018 jaargang 42 nr. 1.

Eerst weer het voorwoord door de voorzitter.
In het verslag van de ALV en in het toelichting in dit clubblad kan u ook de stand van zaken lezen in de juridische procedure die we als NVSWH gestart waren. De ALV heeft er voor gekozen om de financiele middelen van de NVSWH niet te vergokken op een blijkbaar kreupel paard. Het paard is niet kreupel omwille van de ongegrondheid van de zaak, maar wel op basis van de complicaties die er zijn opgetreden ten gevolge van het voeren van een juridische procedure in het buitenland.

Notulen van de ALV van de NVSWH.
Aanwezig: 15 leden, Introduce(e)s:geen
Opmerkingen vanuit de aanwezige leden staan schuingedrukt.

Juridische stand van zaken

Er is een juridisch traject in gang gezet rondom mevrouw Schröder. Monique geeft een toelichting hoe één en ander nu staat:
Het arbitragerecht bestaat zo ongeveer niet meer en ons blijft nu enkel een civiele zaak en deze zal dan in Duitsland opgestart moeten worden en waarschijnlijk ook in Duitsland verder gevoerd moeten worden, omdat Claudia een Duitse ingezetene is. We lopen natuurlijk altijd het risico dat we verliezen en dan staan we voor zeer hoge onkosten.

– Wat wil je bereiken met een rechtszaak?
Afspraak is afspraak!
Als iemand besluit op eigen houtje tegen die afspraken in te gaan, moeten we dan maar achterover leunen en alles goed vinden?
Iedereen houdt zich aan de regels en sommige mensen doen dan maar gewoon waar ze zin in hebben en menen dat de regels voor anderen zijn en niet voor hen. Het is een principe.
Het gaat hier om het voorbestaan van het centrale fokbeleid.

– Het is vrij recent nieuws, maar communiceer dit in het clubblad!
Welke stappen gezet zijn en hoe we nu als vereniging verder gaan?

– Het werkt alleen als je doorzet met een rechtszaak.
Dat kunnen we financieel niet dragen en we lopen het risico dat bestuursleden dan persoonlijk aansprakelijk gesteld worden.

– Je kunt omschrijven wat je gedaan hebt. Uitleg geven en accepteren dat we niet verder kunnen.
Wel zal daarbij goed aangeven worden dat zulke zaken met in Nederland woonachtige (ex-) leden anders liggen. Dat we in die gevallen wel stappen kunnen/zullen zetten omdat dat juridisch minder ingewikkeld is en daardoor financieel wel draagbaar.

-Probeer eerst een analyse te maken over de win kansen. Misschien moet je dat aan een Duitse advocaat vragen.

- Het is belangrijk dat dit in het clubblad vermeld wordt. Leg het uit! Maak een statement.

-Het erge is dat we honden kwijt zijn uit onze populatie.

-Dit gaat over Claudia Schröder, maar er zijn nog meer mensen die foute stappen zetten.

-Het is altijd een afweging van energie, geld: baten en lasten.

-Steek de energie en de gelden in fokbeleid!

Verderop in het clubblad van april 2018.
Een moeilijke beslissing voor de algemene ledenvergadering

Op de algemene ledenvergadering van 25 februari j.l. hebben de aanwezige leden gezamenlijk met het bestuur een besluit genomen over een moeilijke materie. Het besluit was geen geld, middelen en energie meer te steken in een negatief verhaal, maar het geld en de middelen en vooral de energie juist te gebruiken voor positieve zaken.
Voor het zetten van stappen die de Saarlooswolfhond ten goede gaan komen en het ras op een correcte, prettige manier vooruit te helpen naar een mooie toekomst.
Vanwege dit besluit, dat leden en bestuur gezamenlijk genomen hebben, zal de vereniging haar advocaat laten weten dat hij elke rechtshandeling tegen voormalig lid C. Schröder, vanwege de fokkerij die zij tegen het centrale fokbeleid en alle gemaakte afspraken in bedreven heeft, kan laten rusten.
Hoe respectloos wij haar handelen naar de vereniging en haar leden, het bestuur en de Saarlooswolfhonden toe ook vinden. De feiten zelf worden door bestuur en ALV echter hierdoor niet als minder laakbaar ervaren.
Het vertrouwen is en blijft geschonden, de ontgoocheling in de betrokkene enorm. De voornaamste reden die de leden voor deze beslissing aangaven, zijn de hoge kosten voor gerechtelijke stappen in het buitenland.
In Nederland ook duur, maar wel te doen.
Echter doordat de rechtszaak in 1e instantie in Duitsland gevoerd zou moeten worden, betekent dit dubbele juridische advieskosten. Verder zijn er wel wat verschillen tussen het Duitse en het Nederlandse recht.
Verschillen die een snelle afhandeling van een zaak zouden bemoeilijken, waardoor de kosten nog hoger op zouden lopen. Dit afgewogen tegen de winst van een geldbedrag dat naar alle waarschijnlijkheid lager zal zijn dat het geëiste, heeft de doorslag gegeven.
Hoewel we waarschijnlijk wel ons gelijk gehaald zouden hebben, de verloren honden en de toegebrachte schade aan het ras zouden niet meer ongedaan gemaakt kunnen worden. Het komt neer op simpelweg de baten tegen de lasten afwegen.

Opmerking mijnerzijds:

Ik mag aannemen dat de leden op de ALV op de hoogte waren van het schrijven van dhr. F. Bonefaas (ja hoor, dezelfde die in 2013 (tijdelijk?) geschrapt was van het tableau, omdat hij z'n zaakjes niet op orde had)  aan mevr. C. Schröder gedateerd 15 december 2017.
En nog belangrijker dat de brief van de advocaat van mevr. C. Schröder ook voorgelezen is, gedateerd 04-01-2018.
Misschien is het ook handig om de leden te informeren (als dat al niet gedaan is) over de zaak “Hond.” Zie het Honden- en Kattenbesluit. 
Zowel in Duits- als in Nederlands recht mag de eigenaar van een zaak (een hond is immers een zaak) doen wat hij wil met die zaak. Dus de dreiging dat de in Nederland woonachtige leden wel aangepakt zullen worden, is een grootspraak van het bestuur van de NVSWH die niet waargemaakt kan worden.
Met andere woorden: een koopcontract heeft alleen nut tijdens de, laten we maar zo noemen, garantieperiode van de hond. Dus totdat de hond is onderzocht op (erfelijke) aandoeningen, rekening houdend met de leeftijd waarop die onderzoeken gedaan kunnen worden. Als daaruit blijkt dat de hond gezond is en er dus niet (meer) richting fokker geklaagd kan worden, staat het de eigenaar volkomen vrij met de hond te doen wat hij/zij wil. Dus al die dreigende clausules uit het koopcontract, inclusief dat waanzinnige boete-bedrag, zijn alleen maar papiervulling en hebben totaal geen waarde.
Maar wat heeft mevr. C. Schröder dan wel niet gedaan dat er zo over haar gesproken wordt:
Als eigenaar van de hond La Jolie van de Wolfsdreuvnik (kennelnaam is van: Mr. En Mevr. en Juffrouwen Verbeeck-Tonnard Jan &M & J) heeft zij besloten (na tegenwerking van het bestuur van de NVSWH) haar hond te laten dekken door Gueno de Daim Pré, PRA vrij, DM vrij, Dwerggroei Vrij.
Als het ware een outcross/sidecross.

Dan weer even terug naar het clubblad van de NVSWH van april 2017.

Outcross/sidecross.

Er worden wat voorbeelden gegeven van zaken waar het bestuur tegen aan gelopen is, op haar pad naar outcross/sidecross. De moeizame gang van zaken rond het plan van aanpak, de eisen die eigenaren van honden van buiten de vereniging stellen en de gezondheid van de dieren in kwestie. Het bestuur blijft openstaan voor alle mogelijke suggesties en voorstellen die de leden inbrengen, maar het blijft moeilijk in de uiteindelijke onderhandelingen. Vaak is geld (pup prijs), een groot struikelblok. Verder zal het bestuur altijd vast houden aan de drie vastgestelde punten: Gezondheid, Karakter en Type.
Het bestuur werkt in naam van de leden van de vereniging. Deze hebben het bestuur het vertrouwen gegeven voor het maken van combinaties outcross/sidecross. Maar de randvoorwaarden blijven moeilijkheden geven. Krijgt het bestuur ook het vertrouwen van de vergadering die randvoorwaarden naar goed inzicht af te handelen. Er wordt nogmaals benadrukt dat het bestuur openstaat voor alle suggesties. Ga a.u.b. het gesprek aan. Het bestuur krijgt het mandaat van de vergadering alle onderhandelingen over de randvoorwaarden naar eigen inzicht af te handelen.

Opmerking mijnerzijds:

Wat het bestuur van de NVSWH niet lukte is mevr. C. Schröder wel gelukt.
Misschien is, in het kader van openheid richting de leden van de NVSWH, het bestuur wel bereid de namen van de mensen die ook foute stappen zetten bekend te maken.

Whitefang's Ajia Ishani of Angou loup's Mountain en Josha van de Wolfsdreuvnik (beide eigendom van Mr. en Mevr. en Juffrouwen Verbeeck-Tonnard Jan & M & J) ouders van La Jolie en nog meerdere puppen.

Misschien bestaat er een mogelijkheid dat leden van de NVSWH de koopcontracten van deze pups te zien krijgen.
Zoals gewoonlijk wordt dit koopcontract in drievoud ondertekend.
Vooral deze handtekeningen zijn interessant:
Handtekening verkoper: Jan Verbeeck en Katrien Tonnard. Ik mis een paar handtekeningen, namelijk die van de Juffrouwen Verbeeck-Tonnard.
Een onderhandse verkoop misschien?

Dan de handtekening van de koper.

Daarna de handtekeningen van de voorzitter van de NVSWH (Jan Verbeeck) en de secretaris van de NVSWH Gosling Mast. Wat blijkt: Gosling Mast heeft helemaal niet getekend, maar een gewoon lid van de NVSWH. In dit geval Katrien Tonnard. Hetgeen, in ieder geval volgens Duits recht, niet toegestaan is.
Weten de leden van de NVSWH dat er ook koopcontract(en) zijn die helemaal niet getekend zijn door zowel de voorzitter Jan Verbeeck als de secretaris Gosling Mast, en waarin gekrast is, data's veranderd, maar wel getekend door Katrien Tonnard als gewoon lid. 
Begrijpt u nu waarom deze koopcontracten helemaal niet rechtsgeldig zijn? Zowel in Nederland als in Duitsland.

Hieruit blijkt dat de NVSWH haar eigen graf cq. ondergang heeft gegraven.

Trouwens, als u de verslagen van de ALV's doorneemt waar dit aan de orde is gekomen, zult u lezen dat één van de leden voorstelde, als een soort statement, de moederhond weg te halen en de pups eventueel te euthanaseren. Ik hoop dat intussen dit lid verwezen is naar een specialist om te zien of hij nog wel bij zinnen is.