Huisdieren leven korter dan hun baasjes.
Bij het houden van huisdieren hoort dus ook het afscheid moeten nemen van dat huisdier omdat hij komt te overlijden. De dood is altijd iets onbegrijpelijks en dat geldt vooral voor kinderen. Zij beseffen vaak nog niet volledig wat dood zijn betekend en reageren er anders op dan volwassenen. De reactie van kinderen op de dood kan heel verschillend zijn. De dood van een geliefd huisdier is vaak voor kinderen erg heftig. Kinderen hebben vaak een goede en intense band met dieren. Vooral de gezinshond kan in het leven van een kind een erg belangrijke rol spelen. Omdat kinderen van kleins af aan opgroeien met een hond is de band heel hecht. Je kunt bij een hond altijd je verhaal kwijt en een hond is er altijd voor jou. En kinderen staan er ook niet bij stil, dat hun vriendje niet het eeuwige leven zal hebben, en op een dag ook dood zal gaan. Daarom is de klap ook zo groot voor kinderen, als ze op een dag hun maatje niet meer hebben, ze zijn ontroostbaar. Kinderen maken het dier mee wanneer het nog gezond is, vervolgens dan ziek en oud wordt en daarna komt de tijd waarin het dier overlijdt.
Wat nu te doen als de hond of ander dier overlijdt? Vaak denken ouders dat ze het kind de pijn die het door dit verlies kan ondervinden maar beter kunnen besparen door het dier bijvoorbeeld als het kind naar school is te laten euthanaseren bij de dierenarts. Als het kind dan thuis komt vertellen de ouders dat het dier is weggelo-pen. Dit heeft vaak tot gevolg dat kinderen dagenlang gaan zoeken naar hun dier. Vaak geven ze zichzelf er de schuld van dat het dier is weggelopen omdat ze misschien stout zijn geweest. Dit geeft een enorm schuldgevoel en het dier zullen ze nooit vinden.
Hoe begrijpelijk het ook is dat ouders dit doen, het is beter om de kinderen eerlijk te vertellen wat er is gebeurt of als het mogelijk is, wat er te gebeuren staat. Voor veel kinderen is het de eerste keer dat ze met de dood te maken krijgen. Hoe ermee omgegaan wordt is dikwijls bepalend voor hoe kinderen in de toekomst en ook als volwassene met de dood zullen omgaan. Is het iets waarover je kunt praten, verdriet mag hebben? Of is het iets onheilspellends waarover je maar beter kunt zwijgen? Vaak weten volwassenen nog precies wat er gebeurde toen in hun prille jeugd hun hond werd geëuthanaseerd. Wanneer een kind de dood van een geliefd dier ervaart kan het kind bepaalde emotionele reacties ervaren die pijnlijk en beangstigend kunnen zijn.
Wat zijn nu de aspecten die kinderen kunnen helpen bij het verwerken van de dood van een huisdier? Ten eerste moeten kinderen zich begrepen voelen; ten tweede moet er samen om het dier gerouwd kunnen worden en kinderen moeten begrijpen dat dit een normale reactie op het verlies van een dier is; ten derde moeten er herinneringen aan het dier bewaard worden.

Hoe kunnen deze zaken nu in de praktijk gerealiseerd worden?
Het is belangrijk om op een rustige plaats het kind uit te leggen wat er gebeurt is en wat de dood veroorzaakt heeft. Misschien moet er, afhankelijk van de leeftijd van het kind, uitgelegd worden wat ‘dood’ betekent. Termen als ‘in laten slapen’ of een ‘spuitje gekregen’ maken het voor een kind niet duidelijk dat het dier dood is. Bovendien durf je als kind dan ‘s avonds misschien ook niet meer in te slapen of word je erg bang als je een prikje bij de dokter krijgt. Het is beter om uit te leggen dat een dood dier niet meer ademt en dat je er niet meer mee kan spelen. Overlaadt het kind niet met details. Het kind zit waarschijnlijk met veel vragen. Beantwoord deze naar waarheid en op een manier die het kind kan begrijpen. Inconsistente of onvolledige antwoorden maken het alleen maar erger.
Er moet ruimte voor het kind zijn om zijn eigen emoties te uiten. Vaak helpt het als kinderen door tekenen of schrijven van een verhaal hun emoties uiten. Het dier begraven of een ‘plechtigheid’ om het dier te herdenken zijn elementen die het mogelijk maken om op een gezonde manier te rouwen. Andere manieren om dit te doen zijn het maken van een mooie doos om foto’s en verhalen over het dier en andere zaken die aan het dier herinneren (bijvoorbeeld riem of speeltje) in te bewaren. Of een boom of mooie struik planten ter ere van het dier. Een fotoalbum over het dier maken of een collage.
Een liedje speciaal voor het dier componeren of een mooi schilderij maken. Maar er zijn nog talloze andere manieren om een dier te herdenken afhankelijk van de leeftijd van het kind en de rol die het dier in het gezin en voor het kind speelde.

Kinderen moeten iets met hun verdriet doen en het met anderen kunnen delen. Op die manier kunnen ze hun verdriet het beste verwerken en geeft dit een soort blauwdruk hoe ze dit in de toekomst, als er familieleden of vrienden overlijden, kunnen doen.