Op zaterdag 29 maart 2003 werden de puppy’s van Gythe en Trigger geboren.
Wij wisten al dat het een groot nest zou worden omdat we tijdens het drachtigheidsonderzoek op de echo zagen dat Gythe vol met puppy’s zat. Aan het eind van de dracht was ze zo dik dat ik haar eten maar over 6 maaltijden per dag verdeeld heb zodat ze daar in ieder geval geen last van zou hebben.
Een extra grote werpkist werd er door het baasje gemaakt en ruim voor de bevalling in de ‘achter’keuken geplaatst die zeer ruim en licht is en waar de twee stokoude nestbroertjes Yosje en Yannick van bijna 15 jaar oud er gezellig bij konden blijven op de speciaal voor hen gemaakte ligbank. Een week voor de uitreken-datum ben ik al in het achtergedeelte van de boerderij gaan slapen, gezellig met Gythe en Youri naast me op het tweepersoons bed een paar kamers verder dan de keuken waar de werpkist klaarstond.
In de vroege ochtend van 29 maart 2003 werd ik wakker door Gythe. Door het beginnende daglicht, ik meen dat het tegen 06.00 uur was, dat door de ouderwetse stalraampjes zuinig naar binnen kwam, zag ik Gythe in een vreemde houding op haar rug half op me liggen. Haar achterlijf op m’n buik en haar hoofd beneden tussen mijn knieën lag ik daar óók al op mijn rug, iets wat bijna nooit voorkomt. Met mijn hand voelde ik naar Youri die strak naast me lag en in diepe slaap was.
Half omhoog komend schrok ik me het apezuur: vlak voor m’n neus kwam de vruchtblaas met daarin een pup al half naar buiten. Via de babyfoon brulde ik naar Frits dat Gythe bezig was te bevallen (de babyfoon was aangeschaft voor moeder die lange tijd na de dood van mijn vader bij ons heeft gewoond vanwege haar hyperventilatie. De afstand tussen onze slaapkamer in het voor-gedeelte van de boerderij en de slaapkamer van moeder in het achter-gedeelte van de boerderij is niet te beroepen zodat een babyfoon een goede oplossing bleek).
In tijd van een vloek en een zucht was hij bij Gythe. Inmiddels was de pup al op bed geboren. Youri sliep gewoon door, Yosje en Yannick kwamen na alle herrie ook nieuwsgierig even kijken.
De net geboren pup heb ik in de werpkist gelegd en daar was Gythe meteen al druk mee bezig om het schoon te likken. Al snel kondigde nummertje twee zich aan. Baasje volgde de gang van zaken of alles goed ging en ik stond klaar met een handdoek om de pup schoon te wrijven. Gythe deed alles volgens het boekje ook bij puppy nummer 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, en 12. Bij niet één pup hebben we moeten helpen.
’s Middags om 16.30 uur waren alle 12 pups geboren, lagen in de verschoonde werpkist vredig te drinken en had Gythe het razend druk met ‘puppy’s poetsen’. En wij, wij waren versleten!
’s Avonds laat kwam dierenarts Hetty even langs om een afdrijfspuit en een injectie tegen eclampsie te geven vanwege het grote aantal puppy’s. Alle puppy’s werden door haar nagekeken en zeer goed bevonden.
De gewichten van de pups waren laag, maar alle 12 waren zo levendig als wat.
Die nacht op de matras voor de werpkist geslapen (en de daarop volgende 3 weken) met Yosje en Yannick gezellig bij ons. En toen….. toen begon het tellen, tellen van 1 tot en met 12. Om gek van te worden. Nog maar net uitgeteld tot 12 begon ik alweer bij 1. Bang dat een van twaalf achter Gythes rug klem zou komen te zitten ondanks de ‘doodligrand’ in de werpkist. Dwangmatig heet zoiets!
De volgende morgen als eerste de puppen gewogen en, schrikken. Dat ging niet goed, Gythe kwam duidelijk melk te kort voor dit grote aantal kinderen. Spullen in orde gemaakt voor de sonde en direct aan de slag gegaan. In een paar dagen tijd vlogen de gewichten van het 12-tal omhoog. Zeeën van tijd was ik dagelijks kwijt aan het bijvoeden met de maagsonde van de kleintjes. Direct uit bed beginnen met voeding geven en pas tegen het eind van de ochtend was er gelegenheid om te gaan wassen en aankleden om dan met frisse moed weer te beginnen met nummertje 1 de sonde te geven. Voor andere dingen was nauwelijks tijd maar gelukkig was manlief ook de hele dag thuis om de volwassen honden te verzorgen en andere noodzakelijke dingen te doen.
Toen de pups wat ouder werden vertrok Gythe steeds vaker uit de werpkist om elders in huis een rustig plekje uit te zoeken voor zichzelf. Geen nood, Boudine stond dan klaar om direct de verzorging van de pups op zich te nemen. Prachtig vond ze dat! Tot aan de dag dat de pups gingen vertrekken heeft Boudine ze tot in de puntjes verzorgd!
De bijna 15-jarige nestbroers Yosje enYannick gezellig bij Gythe en haar 12 puppen.
Het fokken van dit nest was een feest, een héél groot feest.
Niet één keer een puppy ziek of aan de diarree, niet één keer een pup die achterbleef in groei bij de rest, niet één keer iets om je zorgen over te hoeven maken. Een buitentemperatuur die geweldig was, ‘s morgen bij het allervroegste hanengekraai de hele meute naar buiten waar ze absoluut geen kwaad konden doordat alles puppy-veilig was gemaakt, pap koken voor de puppy’s, de volwassen honden aan het andere gedeelte naar buiten, de dikke krantenlaag met pies en poep met een bezem bij elkaar harken uit de speciale hondenkamer en in de kruiwagen deponeren, met de stoomreiniger alles steriel schoonmaken, zodat de hondenkamer alweer gereed was voor de komende avond- en nacht.
Buiten rollebolden de 12 schatjes naar hartenlust in het gras, renden achter elkaar aan onder de laag hangende takken van de coniferen, en ploften als een grote berg hondenlijfjes boven op elkaar om heerlijk te gaan slapen. Boudine waakte als een kloek over de pups, Gythe deed ook een gedeelte van haar taak maar vond het allang best dat Boudine begon te denken dat het háár puppy’s waren!
De reuen waren lief voor de pups maar zagen 12 met messcherpe tandjes uitgeruste dondersteentjes niet zo zitten en namen al snel de kuierlatten als de puppen-invasie in hun richting kwam. Het weer was geweldig, vanaf de tijd dat de pups zes weken oud waren gingen ze van ’s morgens vroeg tot dat het donker begon te worden naar buiten, de grote openslaande deuren van de deel wagenwijd open zodat ze ook naar binnen konden mocht het af en toe een spettertjes gaan regenen, en ’s avonds ging het hele spul met volgegeten buikjes naar de hondenkamer voor de nacht.
Gythe met de 8 weken oude spelende pups onder de coniferen
en een reserve-moeder, Boudine die dolgelukkig is met de 12 kleintjes
|
|
Shaman veilig in de buidel
|
|
Vanuit Canada had ik van Marjoke een telefoontje gekregen met de vraag of ze een pup kon krijgen. Tibor, de Saarlooswolfhond die jaren eerder mee naar Canada was geëmigreerd was overleden en zij zou graag weer een SWH willen hebben.
 |
 |
teefje Tipper |
Tushaman wordt opgehaald |
 |
 |
reutje Thiffy |
de zusjes Talashunka en Tara |
Er waren 5 reutjes, 2 bosbruin en 3 wolfsgrauw en 7 wolfsgrauwe teefjes. Eén bosbruin reutje hielden wij zelf en noemden hem Thiffy. De 11 andere pups zijn uitgevlogen naar hun nieuwe eigenaars die hun pup kwamen ophalen toen ze 9 weken oud waren. Tranen, zenuwachtig, ze allemaal zelf willen houden, het bekende verhaal als je puppy’s worden opgehaald. Het went gewoon nooit…..
Van de 12 puppen is alleen de reu Tasounka herplaatst wegens het overlijden van zijn bazin. Hij woont alweer jaren bij Atty en haar twee andere Saarlooswolfhonden. Twee uit dit nest zijn er overleden.
De op mijn naam uitgezette reu Thurin bij J. Verbeeck in België, en teefje Ticheyenne die is overleden aan lympklierkanker toen ze 8½ jaar oud was.
links
|
|
Nathalie was met Ticheynne bij ons op bezoek toen ze vroeg of ik eens wilde kijken naar een bobbeltje onder Ticheynne’s oksel. Schrok me een ongeluk en naar later bleek terecht.
De andere honden uit dit nest zijn nooit ziek geweest of hebben andere nare zaken meegemaakt.
Twaalf jaar oud zijn ze nu en hopelijk worden ze allemaal 15 jaar of ouder.
Kara van de Kilstroom
(roepnaam Fleurtje)
geboren 04-01-1967
uit
Valpar van de Kilstroom
(7-05-1963)
en Wanka van de Kilstroom
(24-11-1963).
In 1974 werd deze Kara van de Kilstroom gedekt door
Nimrod van de Kilstroom
(13-02-1971)
waaruit op 2-03-1974
het U-nest werd geboren.
 |
 |
|
|
 |
|
Drachtige Beryl met haar nestbroer Baika. Uit de dekking met Edo v.d.
|
|
Beryl, geboren op 18-04-1977 uit Timber van de Kilstroom en Urba van de Kilstroom.
|
|
Gajouchka, geboren op 1-01-1982
uit Timber van de Kilstroom en Beryl.
In 1985 werd Gajouchka gedekt door
Taljochkin Tincha Timberley.
Op 9-04-1985 werden uit deze combinatie 9 pups geboren.
3 pups bleven bij ons wonen: de reu Estazirin en de twee teefjes Elatjana en Erina. Alleen met Elatjana is eenmaal een nestje gefokt.
Amper waren wij verhuisd naar Drenthe toen in september 1999 kort achter elkaar Stazi en Rieneke op 14½ jarige leeftijd overleden. Hun nestzusje Latja bereikte de leeftijd van 15 jaar.
Elatjana Estaja Timberley werd geboren
9-04-1985 uit
Taljochkin Tincha Timberley en
Gajouchka.
Juni 1989 dekte de reu
Belouchin Betrovkin Timberley teefje Elatjana waaruit op 2-08-1989 een nestje werd geboren waarvan de pups namen kregen beginnend met een T.
Tamarinde Tiranak Timberley komt
uit het T-nest dat geboren werd op 2-08-1989
uit Belouchin Betrovkin Timberley
(17-02-1984) en Elatjana Estaja Timberley.
In december 1995 werd zij gedekt door de reu Ivar Itcharov Timberley (4-07-1990) waaruit op 19-02-1996 het L-nest werd geboren.
Lynantha Lyranak Timberley werd geboren
19-02-1996 uit de combinatie
Ivar Itcharov Timberley en
Tamarinde Tiranak Timberley.
Lynantha werd toen ze 4 jaar oud was gedekt door de reu Xanctus Perro-Lobo waaruit op
25-06-2000 het E-nest werd geboren.
Empressa Egytha Timberley werd
geboren 25-06-2000 uit de combinatie
Lynanthe X Xanctus Perro-Lobo
Uit de dekking met
Trigger Tatarin Timberley
werden op 29 maart 2003
twaalf pups geboren.
Trigger Tatarin Timberley
vader van de 12 puppy's