Aan de leden van de Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden.

12 juli 2012

“Zomaar een gedachtegang….”
Dit stukje door mij geplaatst in het laatst verschenen clubblad (van de NVSWH), Jaargang 36, nummer 2, mei 2012 houdt momenteel  de gemoederen binnen de vereniging enigszins bezig en naar het blijkt is er behoefte aan enige aanvullende uitleg die mijn goed bedoelde stellingname beter weergeeft.

Ter inleving het bewuste stukje uit het clubblad:  “ZOMAAR EEN GEDACHTEGANG “

Zomaar een gedachtegang
Een bestuurlijk team is voor vrijwel iedere vereniging het zorgenkind om een werklustig kader bij elkaar te kunnen krijgen, mensen wiens lust en leven het is om met de hobby kynologie bezig te zijn.
Onze vereniging is er door het uittreden van een der bestuursleden ook weer aan  toe een waardig vervanger te vinden, iemand die het zwaarste departement aan kan. Deze persoon moet weten hoe het ras de Saarlooswolfhond er Europees voorstaat, het moet een vergadertechneut zijn die het netwerk over regelgeving van de overkoepelende speler kent. Ook  moet er enige kennis zijn aangaande het fokken van honden met in het bijzonder het begrijpen van de overerving der eigenschappen die o.a bastaarden doet herkennen. Maar bovenal moet er beschikbare tijd zijn want dit  klusje is een tijdrover. Waar vindt je zo iemand?  Op voorhand kan het al niet iemand zijn hoe goed bedoeld ook, die  uit  nieuwsgierigheid even in de keuken wil kijken maar geen inhoudelijke bijdrage kan leveren. Het bestuur werd al een halfjaar geleden gemaand om te zien naar een duizendpoot die vanaf de komende Algemene Ledenvergadering de vacante bestuursplaats kan innemen.
Met alle respect voor de huidige inzet en betrokkenheid van zittende bestuursleden  neem ik het voor mijn rekening in alle vrijheid vast te stellen dat met name tijdgebrek een  goed beheer van  rasbelangen ernstig bemoeilijkt.
De huidige voorzitter Jan Verbeeck, is ergens wel mijn geesteskind en het is  mij er veel aangelegen dat hij slaagt in de missie waarvoor hij nu verantwoordelijk is nl. een verantwoord rasbeheer. Het uittreden van Ellen van Onna tijdens de komende vergadering geeft mij de prikkel nog een keer de bestuursformatie een impuls te geven. Een toevallige autorit met een onzer leden heb ik benut om  deze  passagier duidelijk te maken haar visie tijd en kennis in dienst te stellen van de vereniging.
Na het reilen en zeilen van het ras over en weer te hebben belicht en de kans om het bestuur een impuls te geven werd begrepen, en gaf Magda in ’t Veld mij het antwoord waarop ik al tijden hoopte maar waarvoor het wachten was op een geschikt moment. Magda beschikt als geen ander over een onschatbare kennis van wereldwijd opererende fokkers en bestaande Saarlooswolfhonden, haar kennis inzake regelgeving en bestuurlijk gedijen is haar op het lijf geschreven. We halen geen watje in huis maar wel iemand waarmee je prettig werkt en een goed beheer gewaarborgd weet.
Het wordt trouwens tijd het bestuurlijk functioneren in persoon en taakbeheer  eens tegen het licht te houden. Het bestuur wordt chronisch geplaagd door tijdgebrek  wat een aanpassing inzake de  werkwijze rechtvaardigt.
Voorzitter, secretaris en penningmeester moeten voortaan weer het dagelijks bestuur vormen, een 2e voorzitter moet worden benoemd om stagnatie inzake beheer te minimaliseren. Om problemen over beschikbare tijd  het hoofd te kunnen bieden hoeft een bestuurszitting niet voltallig te zijn. Te vaak wordt een zitting gelijk een theekransje doordat ieder zijn woordje wil doen over zaken die helemaal niet op een vergadering thuis horen. Een secretariaat moet niet beteugeld worden, deze moet zaken voorbereiden en waar mogelijk naar eigen visie verwerken, slechts beleidszaken van een zwaarder kaliber halen een bestuursvergadering. Bestuursleden die zaken beheren zoals bijvoorbeeld evenementen, werken onder secretariaatscontrole buiten een bestuurszitting om, een strakke opzet minimaliseert  tijdinvestering.
Het nieuwe idee de Nieuwsbrief verdient ondersteuning maar dan wel onder verantwoordelijkheid van het secretariaat. In het korte bestaan van de nieuwsbrief bedoeld om de leden met beperkte tekst even bij te praten  heeft het al meermalen geleid tot onmin doordat meerdere nieuwsgaring bijna tegelijkertijd op uw deurmat rolde en zo de exclusiviteit van de te melden stof verdween.

* Bedankt Ellen.
Ellen van Onna willen we bedanken voor haar bijdrage aan bestuurlijk werk, zij was een prettig teamwerker maar zij schuwde de intriges waaraan de Kynologie zo rijk is.

F.G. Pielanen

Toelichting:
Mijn werkelijke bedoeling was de prikkel te doen uitgaan bestuurlijke bezigheden beter te stroomlijnen want daar schort momenteel wel iets aan.  Nee geen helder ogenblik maar een groeiende onvrede welke ik al eerder voor-zitter Verbeeck  toevertrouwde.
De voorzitter heeft moeite zaken op te pakken niet van hem afkomstig  en  zo is mijn zorg toegegroeid  naar enige bemoeienis  met de pionnen der uitvoerende taken. Er is nergens meer tijd voor, alle bestuursleden hebben het druk, druk, druk, met werk, cursussen en allerlei andere zaken zodat er dikwijls met geen mogelijkheid bestuurs-leden op eenzelfde tijd bijeen zijn te krijgen voor een bestuursvergadering. Als er dan eens een bestuursvergadering was dan waren de opgegeven belangrijke taken wegens tijdgebrek niet uitgevoerd en ging veel tijd verloren aan geneuzel over wandelingen, tentjes op evenementen, tentoonstellingen, enz.  Zo was er wegens tijdgebrek van 3 van de 5 bestuursleden absoluut geen mogelijkheid om voor een bestuursvergadering tussen 15 april en 24 juni jl. bij elkaar te komen voor de ALV. Het mailtje van de secretaris (onder citaat) zegt voldoende: “De enige datum dat iedereen beschikbaar is voor een bestuursvergadering, blijkt de dag van de ALV te zijn. Vanwege de beperkte tijd een verkorte agenda. Aangezien er nu wel wat andere belangrijke agenda punten blijven liggen, graag de volgende bestuursvergadering dan direct plannen”.

Tijdgebrek van een aantal bestuursleden is dus de reden dat er alweer belangrijke agenda punten moeten blijven liggen? Ik laat mijn medebestuursleden weten dat ik niet van plan ben om op zondagmorgen om 6.00 uur op te staan en dan voor 6.30 uur de deur uit moet om dan na 2½ uur auto rijden een uurtje over koetjes en kalfjes te praten. Zo’n ingelast ‘vluggertje’ vóór aanvang van de ALV is bepaald niet aanlokkelijk. Tevens laat ik mijn medebestuursleden weten dat ik er niet over piekerde om op zondag ’s morgens om 6.00 mijn bed uit te komen omdat verschillende bestuursleden het keer op keer te druk hebben met andere zaken om normaal te kunnen vergaderen en dat ik me grote zorgen maakte om het functioneren van dit huidige bestuur.

Daarom bepleit ik de invoering van een driehoofdig bestuur die efficiënt te werk gaat en bij een sterspeler op het secretariaat er nauwelijks dure vergaderingen nodig zijn,  meerhoofdige besturen werken vertragend en daarom bepleit ik een dagelijks bestuur bestaande uit de hoofdfuncties. Evenementen en P.R zijn routinezaken voor buiten het bestuur opererende commissies  Dit in tegenstelling tot het huidig gelanceerde bestuursplan het bestuur uit te breiden naar zeven personen.
Zo heb ik mij niet geremd gevoeld bestuurszittingen theekransjes te noemen want tot  zoiets kom je  als er niets op tafel ligt waarvoor de intelligente kopstukken enorme afstanden moeten overbruggen.
Om een bestuur te stroomlijnen is een alleskunner nodig op een secretariaat. Mijn inbreng hieraan is zoals u leest het verzoek aan Magda in ‘t Veld-Nieuwhof  deze rol  te willen komen vervullen  en heeft zij zich alzo bereid verklaard. Op de laatst gehouden bestuursvergadering van 15 april heb ik mijn voorstel hiertoe ingebracht. Thuis gekomen heb ik Magda in ’t Veld hierover verteld en gezegd dat de voorzitter met haar in contact zou treden.    Beide partijen belegden een ontmoeting  maar de nadrukkelijke voorwaarde van Magda dit alleen in het bijzijn met Frits Pielanen te willen doen haalde het niet.  Door mijn bemoeienis is het gesprek er toch geweest.

Dan naderen wij de Algemene Ledenvergadering en staat Magda in ‘t Veld op mijn voordracht als kandidaat secretaris op de agenda zoals gepubliceerd in het clubblad mei 2012.

Twee dagen nadat de clubbladen waren verzonden ontving ik een email van voorzitter Verbeeck waarin hij mij liet weten dat hij niet door mij gebeld wilde worden omdat hij daar veel te kwaad voor was. (citaat) “Het artikel uit het clubblad, zoals het mij vandaag per mail is bezorgd is onacceptabel! Voor mij onaanvaardbaar! Dit is ongezien, ongehoord en onbetamelijk! Je hoeft hier absoluut niet voor te bellen! Ik ben veel te kwaad!! Mijn geduld is op. Ik trek hier mijn conclusies uit, die ik ten gepaste tijde zal mededelen. Ik weet niet of je het je al realiseert, maar ik ben de voorzitter.”

Op 9 juni ontving Magda in ‘t Veld een mailtje van voorzitter Verbeeck met daarin de vraag naar haar mening op het stukje van mij in het clubblad. Zij antwoordt dat ze het een prikkelend stukje vond en zich wel kon verplaatsen in de gedachtengang, en dat het taalgebruik typisch Frits was maar zij vond ook dat het overige bestuur dit stukje had moeten zien aankomen.
De voorzitter stuurt haar een mailtje terug met: (en ik citeer) “Dit roept vragen op”.
Magda stuurt daarop een mailtje terug naar voorzitter Verbeeck met daarin de vraag: “Heb je Frits al gebeld of gemaild over zijn stukje en gevraagd waarom hij dit zo geschreven heeft?”
Dan blijft de lijn dood met de voorzitter, hij geeft geen antwoord meer.

Hij stuurt  die avond wel een email naar mij met daarin: “Graag las ik je motivatie om het artikel op deze wijze te laten verschijnen” .

18 juni ontving ik van voorzitter Verbeeck een email met daarin voorgeschoteld een ultimatum (ik citeer) “Graag las ik vóór  20-06-2012  20.00 uur, woordelijk uitgeschreven, de tekst waarin je op de ALV van zondag aanstaande:

• Je publieke verontschuldigingen ten aanzien van de overige leden van het bestuur, naar aanleiding van de inhoud van het artikel dat je publiceerde in het clubblad, aanbiedt.

• Het door jou erkennen van de onhoudbaarheid van de ontstane situatie, ten aanzien van jouw bestuursfunctioneren.

• Per direct je mandaat als bestuurslid terug geeft.

• Je je engaeert om, waar mogelijk, je kennis verder ten dienste van de SWH beschikbaar te blijven stellen.

Dit schrijven zal dan ook als rectificatie in het clubblad worden gepubliceerd.”

Voor het eerst heb ik toen gereageerd door een paar regels naar het secretariaat te sturen: “Om mij moverende redenen zeg ik hierbij mijn lidmaatschap van de Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden per direct op. Het gaat de rasvereniging goed.”

Zo is er na 34 jaar Voorzitterschap/Penningmeester van de Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden een einde gekomen.

Magda in ’t Veld-Nieuwhof  en haar echtgenoot Ruud zijn sinds 1985 in het bezit van Saarlooswolfhonden. Ruud in ’t Veld beheert al jaren de verenigingswebsite en is het informatie adres over het ras. Bovendien heeft hij een database met een duizelingwekkend aantal Saarlooswolfhonden van zowel binnen de rasvereniging als daarbuiten. Ooit is Diny daar begin jaren ’90 mee begonnen met het zogenaamde KAP-programma dat is uitgegroeid dankzij Ruud tot wat het nu is; een ZooEazy database over SWH van onschatbare waarde.
Magda is een kei in de warwinkel van Statuten en Reglementen, heeft in de loop der jaren een grote kennis vergaard over de huidige populatie, die uit het verleden en over de populatie buiten de rasvereniging. Bovendien heeft zij voldoende tijd om bij iedere bestuursvergadering aanwezig te kunnen zijn.

Op 15 april jl. laat het bestuur weten, “Het bestuur is verheugd Magda in ’t Veld voor te mogen dragen als secretaris”.

16 april verklaart Magda in een mail aan de voorzitter over Frits’ onvrede over het reilen en zeilen binnen de NVSWH: “Ik zou het jammer vinden als je die onvrede niet zou herkennen”

In een email van 18 april aan Magda schrijft voorzitter Verbeeck dat Magda en hij elkaar lang genoeg kennen en er sterk van overtuigd is dat zij er samen in zullen slagen om een sterke tandem te worden waar de NVSWH en de Saarlooswolfhond beter van gaan worden. “Indien ik er zelf niet in zou geloven dan had ik dit gesprek zelfs niet overwogen of voorgesteld. Maar ik stap graag goed onderbouwd en met heldere afspraken de toekomst tegemoet. Ik ben er van overtuigd dat jij een versterking van het bestuur kan zijn en ik geloof in jouw mogelijkheden als secretaris.”

Op 13 mei laat de voorzitter mij in een email weten: “Magda en ik hadden een goed gesprek. Kandidatuurstelling gaat zeker door”.

20 mei is er de Clubmatch.
Bij binnenkomst in de hal wordt Magda gefeliciteerd door de huidige secretaris met haar voordracht van het bestuur voor secretaris. Ook de keurmeester feliciteert Magda met haar kandidaatstelling.
De bestuursleden met de taken Evenementen en die van Communicatie hadden het die dag waarschijnlijk te druk om even naar Magda toe te gaan.

2 dagen (!) voor de ALV krijgt Magda in ’t Veld via haar man Ruud een email van voorzitter Verbeeck, terwijl haar eigen e-mail adres bekend is.
(citaat): “Na het zelf ontnomen ontslag per direct van Frits als lid van de NVSWH, is er momenteel te weinig draagkracht voor jouw voordracht als bestuurslid/secretaresse binnen het bestuur van de NVSWH.”
Verder laat de voorzitter haar weten dat hoewel de kandidatuur geagendeerd is, de voordracht niet langer ondersteund zal worden op de ALV.

Diezelfde 22ste juni gaat er een email van Magda naar voorzitter Verbeeck: (onder citaat) “Ik ben in mijn hele leven nog nooit zo beledigd en geschoffeerd als nu door het huidige bestuur van de NVSWH.
Met verbijstering las ik in je email dat Frits zijn lidmaatschap van de NVSWH heeft opgezegd en dat terwijl voor de NVSWH nu alle hens aan dek moet zijn. Dit is zeer te betreuren.”

Ook Magda in ’t Veld-Nieuwhof heeft na 27 jaar lid te zijn geweest haar lidmaatschap van de Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden opgezegd. Met als motivatie o.a. “Ik kan mij niet vinden in een vereniging waar de ego’s van bestuursleden prevaleren boven het ras Saarlooswolfhond.”

Met vriendelijke groet,

F.G. Pielanen.