In één van de in het vorige stuk genoemde artikelen van Dogzine wordt geschreven dat de situatie bij Keizer al jaren bekend was.

Dit klopt.
Op het Engelstalige forum van de Tsjechoslowaakse Wolfhond is te lezen dat al in 2008 geschreven wordt over de misstanden bij Keizer. Eén van haar kennelmedewerkers, Paul Winder, had daarvan foto’s en filmopnames gemaakt. Deze opnames heeft hij destijds overhandigd aan de toenmalige secretaris van de Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden.

De NVSWH is daarop begonnen met het samenstellen van een zwartboek. Een indrukwekkend overzicht van alle misstanden ronde de fokkerij door Cornelia Keizer. Niet alleen vergezeld van dat foto- en filmmateriaal maar ook verklaringen van eigenaren van Saarlooswolfhonden waaruit blijkt dat de afstamming van een groot aantal honden niet klopt. Er werden honden opgegeven als vaderhond terwijl die honden nog nooit gedekt hadden.
Keizer zag ook kans een reu te laten dekken op het moment dat die naar de nieuwe eigenaar in Engeland verscheept zou worden, waarbij de handtekening van die Engelse eigenaresse onder het dekaangifte formulier kwam te staan. Deze eigenaresse wist, zo verklaarde zij, echter nergens van.

Ook zou, in verband met DNA-onderzoek naar de juistheid van de afstamming van een hond bloed ter controle zijn overhandigd van de vaderhond. De eigenaar van die hond verklaarde dat er van die bewuste reu nooit bloed was afgenomen.

Verder gingen er geruchten dat er, met behulp van een vriendin, gefraudeerd zou zijn met o.a. HD-foto’s. Er zouden foto’s overhandigd zijn aan de HD-commissie van honden die nooit geröntgend waren, maar waarbij gemakshalve foto’s van HD-vrije honden waren gebruikt. Geen idee of dit waar is, bewijs het maar eens.

Duidelijk is dat al vele jaren bekend was dat Keizer het niet zo nauw nam met de huisvesting, dekkerij, gezondheid, enz. van de honden. Als er maar geld binnenkwam.
Dit alles is terug te vinden in dat eerder genoemde zwartboek.

Dit zwartboek is destijds ook overhandigd aan de Raad van Beheer met het verzoek stappen te ondernemen, waar mogelijk, tegen de praktijken van Keizer. De Raad heeft, naar zeggen, dit materiaal ergens onder in een la gelegd omdat het “teveel werk was om het door te nemen”. Althans woorden van die strekking werden gebruikt tijdens een Algemene Leden Vergadering van de NVSWH.

Op dat eerder genoemde forum is ook terug te vinden, dat dhr. Winder huiverig was om de Franse autoriteiten in te lichten. Een aantal maanden daarvoor waren bij een fokker, van een heel ander ras trouwens, ook honden door de autoriteiten in beslag genomen omdat niet aan de regels voldaan werd. Deze honden werden onmiddellijk ge-euthanaseerd. Dat wilde dhr. Winder niet op zijn geweten hebben.
De redenatie werd destijds ook gevolgd door de NVSWH. Een moeilijke beslissing, dat zeker.

Een andere opmerkelijke reactie op dat forum komt van de vrouw van Paul Winder. Zij reageert op een opmerking dat Paul op dat moment in Nederland is voor een bijeenkomst met de Raad van Beheer.
Volgens de toenmalige secretaris van de NVSWH, dhr. Gosling Mast, heeft hij op Schiphol gestaan om Paul Winder op te vangen maar is deze nooit op komen dagen. Wie spreekt hier de waarheid?

Het blijkt verder dat nog meer mensen een kopie van die CD met foto’s en filmpjes heeft mogen ontvangen van dhr. Winder. Hieronder een bekende Nederlandse fokker van Tsjechoslowaakse Wolfhonden, dhr. & mevr. V.d. Graaf (kennelnaam v.d. Goverwelle) , maar ook een latere voorzitter van de Nederlandse Tsjechoslowaakse Wolfhonden Vereniging, ene Mijke. Deze mevrouw schreef op dat forum de beelden nou niet bepaald schokkend te vinden, althans ze was niet onder de indruk van de beelden. Ik vraag me af wat dit over deze mevrouw zegt.
Echter ook een huidig bestuurslid van de NVSWH, Nanouk Immers, verzocht destijds om een kopie van die CD. Niet bekend is of zij die ook daadwerkelijk heeft ontvangen.

Dit alles wetende, is het ook de vraag hoe dan de uitspraak van een mede-oprichter van de AVLS, de Algemene Vereniging voor Liefhebbers van de Saarlooswolfhonden, dhr. Johan Berends,  gezien moet worden dat Keizer een gewetensvol en belangrijke fokker van de Saarlooswolfhond is.

Het is helaas jammer voor de velen die, onbewust van de ellende bij Keizer, een pup van haar kochten. Veel geld neertellen, in veel gevallen ziek, incorrecte afstamming, behept met erfelijke aandoeningen en in een aantal gevallen gaf Keizer niet thuis ingeval van problemen. “Garantie tot de tuindeur”.
Of men medelijden moet hebben met de mensen die, nadat bekend werd hoe die situatie bij Keizer was, toch doelbewust daar honden kochten blijft een vraag.
Stellen dat men het deed “vanwege de honden” is hetzelfde als het doelbewust aanschaffen van een in bijv. Oost-Europa gefokt hondje omdat het zo zielig is. Het bewuste hondje was de deur nog niet uit of de volgende lading zieke en/of aandoenlijke puppies werd via de achterdeur alweer naar binnen gebracht.

Over het geval "Keizer" is, voor wie meer wil weten, nog heel terug te vinden op internet. Gewoon even zoeken.