Op de website van het blad “Dogzine” staan een aantal artikel met betrekking tot de gebeurtenissen rond Cornelia Keizer, Nederlands/Frans fokster van o.a. Saarlooswolfhonden en Tsjechoslowaakse Wolfhonden.
In één van die artikelen wordt verwezen naar de zeer lovende woorden over Corrie Keizer op de website van “Canis Africae”. Deze, in de ogen van velen, “broodfokker” is een leerling van Keizer. Hij zou tevens aankomend keurmeester zijn. Op de FCI keurmeesters website is daar echter niets van terug te vinden.

In ieder geval zijn in 2017 volgens de Franse Dierenbeschermingsorganisatie Cellule Anti-Trafic 119 honden weggehaald. Officieel zouden ze afgestaan zijn, maar dat was slechts een papieren kwestie.
Volgens ingewijden was de huisvesting van een groot deel van de honden onacceptabel. Bovendien had Keizer slechts vergunning voor 49 filmhonden en zou ze daar helemaal niet hebben mogen fokken.
Dit is trouwens niet de eerste keer dat er een groot aantal honden bij Keizer weggedaan zijn. In een eerder stadium werden er ruim 80 honden naar nieuwe eigenaars verscheept omdat zij niet langer gehuisvest mochten worden. Een deel daarvan is naar Engeland verscheept, waar mogelijk gretig met deze honden gefokt wordt. Er schijnen in Engeland een aantal fokkers te zijn die zich serieus bezig houden met het fokken van wolfhybriden en dan is een SWH of TWH natuurlijk mooi meegenomen.

Volgens een ander artikel van Dogzine was er ook het nodige mis met de stambomen en de afstamming van honden. Iets waar kenners van beide rassen al jaren voor waarschuwden maar door kynologische instanties genegeerd werd.

De Franse rechter vond het geheel rond onder meer de huisvesting en de conditie van de honden echter van dusdanige aard dat besloten werd Keizer tot 4 maanden voorwaardelijk te veroordelen. Hiertegen zou zij in beroep gaan.
Oktober vorig jaar heeft Keizer laten het hoger beroep in te trekken. De tranentrekkende woorden die zij daarbij gebruikte in haar reactie richting Dogzine moeten we maar met een hele grote korrel zout nemen. Dankzij haar geknoei klopt van een groot deel van de honden van beide wolfhondenrassen geen klap van de afstamming en zijn de nieuwe eigenaren bewust op het verkeerde been gezet. Als gevolg hiervan is ook moeilijk te controleren welke honden verantwoordelijk zijn voor het optreden van erfelijke aandoeningen binnen beide rassen. U moet hierbij denken aan Degeneratieve Myelopathie en Hypofysaire Dwerggroei.
Op internet is hierover één en ander terug te vinden, in ieder geval met betrekking tot de Saarlooswolfhond.

Een deel van de in beslag genomen honden heeft men kunnen herplaatsen. Een aantal honden diende een intensief heropvoedingstraject in te moeten gaan en met heeft zelfs moeten besluiten een aantal honden als groep in een park te plaatsen.

U moet zelf maar kijken op de website van Dogzine over de berichtgeving hoe de honden aangetroffen waren. Zogenaamde “gevaarlijke” honden bleken ziek te zijn, andere extreem angstig.
Ook bleek de besmettelijke ziekte Chiardia voor te komen.

Dit laatste was echter al jaren bekend. Rond 2008/2009 werden al honden verkocht die aan deze aandoening leden, een paar daarvan waren zo ernstig besmet dat ze moesten inslapen.
Deze honden zult u echter niet aantreffen onder de kennelnaam “de Louba-Tar”, die van Keizer was. Nee, deze honden hadden alle de kennelnaam “Sun Gifu”. De eigenaar van de kennelnaam, althans zo loopt hij te boek, zou de hele bedoening van Keizer hebben overgenomen/gekocht. Het vermoeden bestaat echter dat Keizer ook onder deze kennelnaam gefokt heeft.

Naar aanleiding van dit alles heeft de Raad van Beheer besloten de kennelnaam “De Louba-Tar” vervallen te verklaren. Maar hoe zit het met de kennelnaam “Ehwaz”. Ook onder deze kennelnaam zijn door Keizer, volgens ingewijden, in ieder geval Saarlooswolfhonden gefokt. Verder zouden in Nederland vele honden onder andere kennelnamen in het stamboek ingeschreven zijn, gefokt door Keizer, maar op naam van stromensen. Dit omdat Keizer daardoor onder het maximale aantal te fokken honden per jaar kon blijven, waardoor zij niet als beroepsfokster aangemerkt zou worden.

Gaat u zoeken op internet dan vindt u dat Keizer in Frankrijk nog steeds, althans in 2018, fokte onder diverse kennelnamen. Echter ook nu weer m.b.v. stromensen die die kennelnaam op hun naam lieten registreren. In elk geval vormt zij met mevr. Souquière een fokcombinatie onder de kennelnaam “de Daim Pré”.

De naam “Keizer” komt, zo bleek vandaag, niet meer voor op de lijst van Franse Keurmeesters.