Het immuunsysteem helpt je hond ziektes te boven te komen door de bacteriën en virussen in het lichaam op te sporen, te bestrijden en de gezondheid te herstellen. Bij een auto immuunziekte is het immuunsysteem in de war geraakt en valt het het eigen lichaam aan omdat het probeert het lichaam tegen zichzelf te beschermen.

Eén van de auto immuunziekten die daardoor kan ontstaan is Symetrische Lupoïde Onychodystrofie (SLO). Bij deze aandoening worden, gelukkig, uitsluitend de nagels van de hond aangetast.
Het is een aandoening die bij alle rassen kan voorkomen, maar gelukkig zo zelden dat voor veel dierenartsen deze aandoening relatief onbekend is.
De beschadiging treedt op bij de wortel van de nagel die uiteindelijk scheef gaat staan en vervolgens afvalt. Doordat het sponsachtige materiaal aan de basis van de nagel gaat zwellen, zal dit voor pijn zorgen en gaat de hond kreupel lopen. Na het afvallen van de nagel raakt het centrum, het zgn. leven, de grond en ook dit is zeer pijnlijk voor het dier.

• Doordat tijdens het lopen de nagels de grond raken en de hond de aangetaste en pijnlijke nagel niet wil belasten, zal hij kreupel gaan lopen.

• De hond likt veel aan de poot met de pijnlijke nagel.

• Vaak accepteert de hond niet dat de eigenaar de betreffende poot vastpakt of aanraakt.

• Er groeit wel een nieuwe nagel terug, maar deze is in de meeste gevallen misvormd.

Meerdere factoren kunnen een rol spelen bij het ontstaan van deze aandoening, zoals bijvoorbeeld een schimmelinfectie. Daarnaast hebben onderzoekers aangetoond dat genetische risicofactoren mede verantwoordelijk kunnen zijn voor het ontstaan van SLO. Het is de vraag of dit bij de Saarlooswolfhond ook het geval is, gelet op het zeer sporadisch voorkomen ervan. Op het moment van schrijven zijn bij de Saarlooswolfhond slechts vier gevallen bekend. De betrokken honden komen ook nog eens uit zeer verschillende foklijnen.

Om de aandoening aan te tonen wordt vaak voorgesteld het laatste teenkootje met de afwijkende nagel te amputeren teneinde microscopisch onderzoek te verrichten.
Een ingreep die bij de Saarlooswolfhond nogal ingrijpend is vanwege de lange tenen. Bovendien, hoewel ook andere aandoeningen (bijna) dezelfde symptomen veroorzaken, is dit veelal een niet-noodzakelijke ingreep.

Ook het toedienen van medicijnen zal veelal niet resulteren in genezing van deze aandoening. In de meeste gevallen is het zelfs onmogelijk de aangetaste teen met zalf te behandelen tegen infecties, omdat de hond door de pijn snel geneigd is de hulpverlener kennis met het gebit te laten maken.

Wel is het verstandig de voeding dusdanig aan te passen dat het dier voldoende visolie binnen krijgt, bijvoorbeeld in de vorm van Omega 3 (Omega 3,6,9) capsules. Dit blijkt in de praktijk een probaat middel de aandoening deels te onderdrukken cq. te vertragen.

De eerste tijd na het ontstaan van deze aandoeningen zullen de nagels van alle tenen één voor één loslaten en afvallen. Na enige tijd zijn alle nagels weer aangegroeid en zullen, in langzamer tempo, weer nagels scheef gaan staan, afvallen en weer aangroeien.
Het vervelende is dat na een aantal maanden de aandoening verdwenen lijkt omdat de nagels geen problemen meer veroorzaken. Helaas is dit bedrog omdat het tempo waarin van nagels afvallen, mede dankzij de visolie, steeds trager gaat.

Wanneer u de afgevallen nagels bekijkt, ziet u dat deze ernstig misvormd zijn. Er zitten o.a. lange scheuren in.

Ondanks dat de ziekte niet te genezen is, is deze aandoening, hoewel pijnlijk en ongemakkelijk, normaal gesproken geen reden tot euthanasie.