Enige jaren geleden verscheen in onze dierenkliniek een nog jonge Saarlooswolfhond. De hond verkeerde in goede conditie, zij had een wondje onder het oog. Aangezien de hond op verschillende keuringen moest uitkomen werd besloten de wond onder een lichte narcose te hechten.

Na een algemeen onderzoek kreeg de hond een intramusculaire narcose met Domitor volgens de tabel van de fabrikant, waarbij gekozen werd voor de “lichte narcose” en op basis van het lichaamsgewicht.

Pas na 15 minuten vertoonde de hond enige tekenen van verslappende aandacht. Pas toen de hond de kop op de vloer legde, werd de hond op tafel gelegd en werd de narcose op basis van de lichaamsreflexen gecontroleerd. Deze gingen echter binnen 1 minuut sterk achteruit, waarbij de ademhaling een stokkend patroon ging vertonen. Direct werd de hartslag gecontroleerd en die werd vastgesteld op ongeveer 20 slagen per minuut. Onmiddellijk werd besloten de narcose te beëindigen met Antisedan door middel van een intraveneuze injectie. Dit wederom op basis van het lichaamsgewicht.

Door middel van hartmassage en roepen van de naam van de hond werd getracht de hond zo snel mogelijk weer bij kennis te brengen. Toen de hond enige tekenen van bewustzijn vertoonde is het betreffende wondje snel met behulp van Leucoclips gesloten.

Dit voorval is een goed voorbeeld van het verzet van een hond tegen een narcose. De hond probeert zo lang mogelijk “wakker” te blijven, terwijl het narcosemiddel al goed in het lichaam is opgenomen. Pas in een laat stadium geeft de hond zich gewonnen, maar zakt daarna snel naar een erg diepe narcose. Voor de eigenaar en de dierenarts kan zo een confronterende situatie ontstaan.

Dit verschijnsel zien we in onze praktijk vaker. Daarom kiezen we in onze praktijk voor de volgende aanpak:

  • Voor operatiepatiënten kiezen we voor een intraveneuze toediening van een combinatie van Domitor, Ketamine en Dormicum. De inleiding zou kunnen worden uitgevoerd met Propofol. Om een intraveneuze lijn voorhanden te hebben leggen we deze patiënten het liefst aan een infuus.

  • Aan oudere honden met mogelijke hartklachten, lever- of nierproblemen en jonge dieren mag geen Domitor worden toegediend. Bij deze dieren kan gekozen worden voor een combinatie van Dormicum, Ketamine en Methadon. Uiteraard weer in combinatie met een infuus.

  • Bij een lage hartslag kan eventueel aanvullend Adrenaline worden gegeven.

    Intramusculaire toediening verdient niet de voorkeur, al laten sommige dieren een intraveneuze toediening slecht toe. In dat geval wordt gekozen voor de “lichte narcose” volgens de tabel van de fabrikant al kan dat soms ook onverwacht hard aankomen, zoals in het bovenstaande geval.

De bovenstaande situatie kan bij elke narcosepatiënt optreden, al zien we dit vaker bij bepaalde rassen.

Blijf bij de Saarlooswolfhond dus op uw hoede en houdt Antisedan gereed!

Team Gezelschapsdieren,
Arts&Dier,
Dierenkliniek, Klijndijk.